Bir kış akşamıydı. Dışarıda rüzgâr, gökyüzünden savrulan kar tanelerini dans ettiriyordu. Sobanın yanında oturmuş eski İskandinav mitlerini anlatan bir kitap okuyordum. Her sayfada aynı isim yankılanıyordu: Odin. Savaşın, bilgeligin, şiirin tanrısı… Ama içimden bir soru yükseldi — belki senin de aklına gelmiştir: Odin tanrı mı, yoksa insanın en derin taraflarının yankısı mı? Odin Tanrı mı? Yoksa Bizim Hikâyemiz mi? İskandinav mitolojisinde Odin, tanrıların babası, bilgelik uğruna bir gözünü feda eden, şiirle insanın ruhuna dokunan bir figürdür. Onun hikâyesi sadece güçle değil, fedakârlıkla örülüdür. Fakat asıl büyü, bu mitin insanların kalbinde nasıl yaşamaya devam ettiğindedir. Odin belki bir tanrıydı, ama aynı…
2 Yorum